"10 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο"Τζ.Ρίντ

95 χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ,οι εργαζόμενοι της Ελλάδας,της Ευρώπης ,του κόσμου βρίσκονται αντιμέτωποι με μια ακόμα ιστορική κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας.Οι συνέπειες πάνω στην εργασία μόνο με αυτές ενός πολέμου θα μπορούσαν να συγκριθούν.Συζητάμε για το παρελθόν για να εξοπλιστούμε για το σήμερα και το αύριο του εργατικού κινήματος.Το 1917 ,παρότι δεν προσφέρεται για εύκολες αναλογίες εχει πολλά να μας διδάξει.Η Ελλάδα ''αδύναμος κρίκος"της Ευρωζώνης της λιτότητας,του ρατσισμού,της καταστολής.Η Αριστερά και το εργατικό κίνημα μπροστά στο ζήτημα της κυβερνητικής εξουσίας.Η εργατική τάξη τότε και τώρα.Το κόμμα των εργαζομένων ,εργαλείο μάχης,συλλογικής μνήμης και συλλογικής δράσης.Το βιβλίο του Τζόν Ρίντ μπορεί να εξοπλίσει τους αγωνιστές αλλα και να απαντήσει τις συκοφαντίες των αρνητών του ιστορικού ρόλου του εργατικού κινήματος.Γιατί όπως τότε ,έτσι και ΄σήμερα,η ιστορία γράφεται απο τους εργαζόμενους και τη μαζική τους δράση και οχι στους παράδρομους του χρηματιστηρίου,του κράτους των πλουσίων,της οικονομίας της εκμετάλλευσης.

Φιλανθρωπία ή Αλληλεγγύη ?

Διαμαρτυρία μπροστά στην πύλη του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ πραγματοποίησαν  μέλη του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγγύης Θεσσαλονίκης ζητώντας την πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων μεταναστών και Ελλήνων στην δωρεάν πρόσβαση στην Υγεία. Το ΚΙΑ παρέχει καθημερινά δωρεάν πρωτοβάθμια ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανσφάλιστους πολίτες. Καθημερινά εξυπηρετούνται παθολογικά και οδοντιατρικά περιστατικά. Τρεις φορές την εβδομάδα παιδιατρικά, νευρολογικά και ψυχιατρικά περιστατικά. Μια φορά την εβδομάδα δερματολογικά, καρδιολογικά και ΩΡΛ. Το ΚΙΑ στηρίζεται επίσης από ένα εξωτερικό δίκτυο αλληλέγγυων γιατρών διαφόρων ειδικοτήτων και ιατρικών εργαστηρίων.

Κατα τη διάρκεια της διαμαρτυρίας τα μέλη του ΚΙΑ απέκλεισαν τον εισπρακτικό μηχανισμό των εξωτερικών ιατρείων του νοσοκομείου ενώ στη συνέχεια έκαναν παρέμβαση στο διοικητή του ΑΧΕΠΑ Γεώργιο Βέργουλα που βρισκόταν σε σύσκεψη με τους διευθυντές των κλινικών και ζήτησαν να δέχεται το νοσοκομείο τους ανασφάλιστους και τις ευπαθείς ομάδες που έχουν ανάγκη περίθαλψης. Οι γιατροί που συμμετέχουν στο ΚΙΑ τόνισαν ότι δεν πρέπει να γίνονται διακρίσεις στην πρόσβαση στην περίθαλψη των πολιτών με βάση την οικονομική τους κατάσταση και επεσήμαναν ότι μια τέτοια πράξη συνιστά παράβαση του κώδικα δεοντολογίας των γιατρών. "Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βαρβαρότητα από το να πεθαίνει κάποιος ή να καθυστερεί να πηγαίνει στο γιατρό επειδή δεν έχει να πληρώσει" τόνισε ο γενικός γιατρός και μέλος του ΚΙΑ Θ. Σδούκος απευθυνόμενος στον κ. Βέργουλα. Σύμφωνα με το ΚΙΑ και οι διοικητές των νοσοκομείων μπορούν να συμβάλλουν στο να αρθεί ο αποκλεισμός από την υγειονομική περίθαλψη των ανασφάλιστων ζητώντας κονδύλια για ανασφάλιστους και κυρίως να αλλάξει αυτή η βάρβαρη πολιτική.

Ο διοικητής του ΑΧΕΠΑ δήλωσε από την πλευρά του ότι πάνω από μισό εκατομμύριο ξόδεψε πέρυσι το ΑΧΕΠΑ για ανασφάλιστους και ζήτησε από το ΚΙΑ να καταθέσει υπόμνημα με τα προβλήματα των ασθενών που επισκέφτονται το ιατρείο για να ερευνήσουν το τι μπορεί να γίνει.

"Δε ζητάμε λύση μόνο για τους δικούς μας ασθενείες που επισκέπτονται το ΚΙΑ αλλά χιλιάδες ακόμη. Το 30% του πληθυσμού είναι ανασφάλιστοι" διευκρίνισαν οι γιατροί του ΚΙΑ ζητώντας παράλληλα από τους γιατρούς που παρίσταντο στην σύσκεψη να δέχονται όλους τους ανασφάλιστους χωρίς διακρίσεις.

http://www.youtube.com/watch?v=RmR6blAR6tw&feature=player_embedded

 

 

Η Δημόσια Υγεία σκοτώνει τους ανασφάλιστους...

http://www.youtube.com/watch?v=L_f1Fu7Ly9U&feature=player_embedded

 

σχόλιο Επιτροπής Αγώνα :

  

Η ανάρτηση της δράσης του Κοινωνικού Ιατρείου Θεσαλλονίκης γίνεται για να συμβάλλουμε στη συζήτηση και τις πρώτες δράσεις δικτύων κοινωνικής αλληλεγγύης που εισηγείται κατα κύριο λόγο  ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α-Ε.Κ.Μ και στο νομό μας.Ο ισχυρισμός μας είναι οτι ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και συνδυάζονται και αλληλοσυμπληρώνονται στις μέρες που ζούμε.Αρκεί να υπάρχει πολιτικό σχέδιο ανατροπής του νεοφιλελευθερισμού ,με κύριο κριτήριο την εμπλοκή όσο το δυνατόν περισσότερων εργαζομένων,ανέργων,νεολαίας,γυναικών σε πραγματικά μαζικές δράσεις.Τί είναι λοιπόν αλληλεγγύη για την Αριστερά και σε τί διαφέρει απο την φιλανθρωπία της εκκλησίας,των σούπερ μάρκετ,του Σκαι και του Μοσχολιού?

 

1)Η φιλανθρωπία διεκπεραιώνεται απο τον ισχυρό,τον εύπορο που συνήθως είναι και υπεύθυνος για τις πολιτικές της μαζικής φτώχειας,ώστε να δημιουργεί κύκλο επιρροής στα πλειβιακά στρώματα.Δεν επιδιώκει την πολιτική ανάταση όσων πλήττονται ,την οργάνωση των λαικών στρωμάτων ώστε να κατακτήσουν τα αυτονόητα δικαιώματα στην εργασία,την Υγεία ,την Παιδεία.Το ακριβώς αντίθετο.Εδώ και κάποιο καιρό ζούμε το αίσχος τα σουπερ μάρκετ που γονάτισαν με την ακρίβεια τον οικογενειακό προυπολογισμό,να βοηθούν το συνάνθρωπο.Την Εκκλησία που εξαιρέθηκε απο το χαράτσι μέσω ΔΕΗ π.χ και κατέχει τεράστια δημόσια περιουσία στα χέρια της ,να στήνει κοινωνικά παντοπωλεία.Στελέχη των μνημονιακών κομμάτων ,εν ενεργεία ,σήμερα,μετα απο 3-4 Μνημόνια ,να ασκούν κοινωνική πολιτική συσσιτίου και ας φέρουν οι ίδιοι και τα κόμματα τους την κύρια ευθύνη για τις πολιτικές της πείνας.Αυτού του τύπου ο φιλάνθρωπος είναι ενας καμουφλαρισμένος εγκληματίας.Καμιά αλληλεγγύη δεν είναι σε θέση να οργανώσει.Να αναβαπτιστεί πολιτικά επιδιώκει ώστε να μας ξανασερβιριστεί ως αντιμνημονιακός ή ως πιο ευαίσθητος στις επόμενες εκλογές.

 

2) Η Αλληλεγγύη ,αξιακή περιουσία της Αριστεράς ,έχει πρώτα απο όλα απαντήσει το απλούστερο των ερωτημάτων...ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ.Η Αριστερά εχει σαν ορμητήριο ακόμα και για καμπάνιες αλληλεγγύης τα συνδικάτα,τους επαγγελματικούς συλλόγους,επιτροπές βάσης στη γειτονιά.Δεν σπεκουλάρει εκλογικά στην ανέχεια κανενός.Ενεργεί στο όνομα του εργατικού κινήματος και χρησιμοποιεί τα εργαλεία αυτού του κινήματος ακόμα και οταν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες κοινωνικής αλληλεγγύης.Η αλληλεγγύη θα μπορούσε να σημαίνει το δωρεάν εμβολιασμό των παιδιών που δεν εχουν,μετα απο μια καμπάνια του Σ.Ε.Ν.Α και άλλων σωματείων ,ώστε να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα αναλώσιμα.Απο τα συνδικάτα της πόλης για τα παιδιά των εργαζομένων της πόλης.Θα μας επιτρέψουν,κύρια οι συναγωνιστές της ΕΛΜΕ και του Συλλόγου των δασκάλων που συνυπογράφουν με την κ.Κατσαρή ,κάλεσμα για τη συγκέντρωση τροφίμων και δώρων,ώστε να διεκπεραιωθούν μέσω του κοινωνικού παντοπωλείου,να ρωτήσουμε σε τί τους βοήθησε η υπογραφή της αντιδημάρχου?Γιατι τα σωματεία αυτα δεν αναζήτησαν συμμάχους στα υπόλοιπα σωματεία της πόλης ,να δραστηριοποιηθούν και να φέρουν μόνοι τους σε πέρας οποιαδήποτε ενέργεια αλληλεγγύης?Η κ.αντιδήμαρχος εχει πολιτική οντότητα,για να μην εχει διαφοροποιηθεί τρία πλήρη Μνημονιακά έτη,προφανώς επιμένει στις Μνημονιακές θέσεις του κόμματος της.Δεν κέρδισαν οι άποροι της πόλης απο αυτη την συνεργασία.Η πολιτική διοίκηση του Δήμου κέρδισε πολιτικά χρησιμοποιώντας τη φιλανθρωπία και οχι την αλληλεγγύη και δυστυχώς κάποιοι απο τεμπελιά ,κάποιοι απο πρόθεση ,το επέτρεψαν.

 

Είναι δεδομένο οτι ούτε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ούτε κανένας μπορεί να καλυψει τα τεράστια κενά που δημιούργησαν οι περικοπές,οι απολύσεις,η καρατόμηση της κρατικής χρηματοδότησης.Οταν ενα ογκολογικό φάρμακο κάνει 800ευρο το τεμάχιο,είναι σαφές οτι η κρισιμότερη παράμετρος σωτηρίας της Δημόσιας Υγείας-Παιδείας-Πρόνοιας, είναι η ανατροπή της νεοφιλελεύθερης συμμορίας,η γενναία χρηματοδότηση και επάνδρωση του κοινωνικού κράτους μέσα απο την εξίσου γενναία φορολόγηση του σωρρευμένου πλούτου.Πολιτικά ,σε αυτο το πλαίσιο κινούνται πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και είναι απαραίτητο  να παρθούν σε συνδυασμό με το ευρύτερο σχέδιο ανατροπής του Μνημονίου και της κυβέρνησης.Η Αλληλεγγύη των εργαζομένων είναι ταυτόχρονα κάλεσμα σε αγώνα και αυτο την διαφοροποιεί απο τη φιλανθρωπία των ενόχων.Το Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης,παρέχει καιρό δωρεάν υπηρεσίες και αναβάθμισε σταδιακά τη δράση του σε κινητοποίηση μαζι με τις δυνάμεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στα νοσοκομεία της πόλης,μαζι με τον κόσμο που πήγαινε στο ΚΙΑ για δωρεάν υπηρεσίες.Και στο ίδιο το κοινωνικό ιατρείο και στα νοσοκομεία της πόλης η "εργατική αριστερά"οικοδομεί τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α της αντίστασης,της αλληλεγγύης,της αξιοπρέπειας.

Οι φιλάνθρωποι φίλοι μας θα χρειαστεί να τοποθετηθούν και στις 22.000 απολύσεις που έρχονται στο Δημόσιο.Εκεί προβλέπουν τίποτα ή ετοιμάζουν τα συσίτια για τις νέες στρατιές ανέργων?Στο ΥΠΑΑΤ οι εργαζόμενοι και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ηδη μπεί στο μόνο δρόμο που μπορεί να μας βγάλει απο το αδιέξοδο.ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ-ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ του αγώνα ,για το μπλοκάρισμα των μέτρων στην πράξη,για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης συμμορίας,για την κυβέρνηση της Αριστεράς.

 

                                 ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ  ΣΥΡΙΖΑ
 
 
                          είπε ο γαιδαρος τον πετεινό κεφάλα....

Τοπικός δημοσιογράφος ή καλύτερα αρθρογράφος, σχολιάζοντας τις ανοικτές διαδικασίες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ,είπε οτι  για μια φορά εντάξει...αλλα αυτοί το κάναν λαική αγορά.Αθελά του ίσως,(γιατι για να λοιδωρείς τη συμμετοχή του κόσμου στις διαδικασίες ενός αριστερού κόμματος,οπότε και τη συλλογικότητα ,οπότε και τη βάση της δημοκρατίας ,στην εποχή που ζούμε ξεπερνάει τον κυνισμό)) , μας ξεκαθάρησε  οτι διάλεξε το Μνημονιακό στρατόπεδο.Το δε φαινόμενο στελέχη του ΠΑΣΟΚ να επιδίδονται σε "εποικοδομητική κριτική"και μάλιστα με την παρότρυνση να προσέχουμε τα "λαμόγια",είναι πραγματικά σημάδι των καιρών.Το ΠΑΣΟΚ τελείωσε,οι εργατολαικές μάζες αποδεσμεύονται,είναι στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ να στήσει ενα πραγματικό κίνημα,μαχητικό,εργατικό-πλειβιακό-νεολαίας που θα αλλάξει ριζικά το συσχετισμό υπερ της εργασίας.
 
 

1)   Καταρχήν η Συνδιάσκεψη ηταν μια επιτυχημένη διαδικασία εκλεγμένων αντιπροσώπων.Οι "έμπειροι", έχουν συμμετάσχει σε δεκάδες συνέδρια που τελικά δεν σήμαιναν τίποτα για τις εξελίξεις στην Αριστερά και το εργατικό κίνημα.Σωστό και δίκαιο είναι να πούμε οτι ο ΣΥΡΙΖΑ οργάνωσε ανοικτές διαδικασίες ,πράγμα που κανένα κόμμα δεν μπορεί να κάνει στην περίοδο που περνούμε.Στα αστικά κόμματα αν το αποτολμήσουν, θα πέσει κράξιμο αν οχι καρεκλιές.Στα κόμματα της Αριστεράς ,κάποιοι  αναβάλουν επ αόριστον τις διαδικασίες τους .Οι ηγεσίες καλούνται απο την πλειοψηφία των μελών να εξηγήσουν πρώτα και κύρια, που συμβάλλει ο σεκταρισμός που εφαρμόζουν στην ανάπτυξη του κινήματος και βέβαια γιατι χάθηκε η μοναδική ευκαιρία μιας Κυβέρνησης της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ) στις τελευταίες εκλογές.Χάθηκε η  ιστορική ευκαιρία της ανάσχεσης της επίθεσης του κεφαλαίου και μιας αναγέννησης της μαζικής αριστεράς.

   Πρέπει να είναι κανείς πολιτικά πορωμένος για να θεωρεί ,οτι οι 3.308 εκλεγμένοι σύνεδροι,που τα μάζεψαν απο την επαρχία και τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ στις μεγάλες πόλεις και μπήκαν στην κρίση των μελών ,επιδιώκουν να "βολευτούν",για να φτιάξουν το νέο ΠΑΣΟΚ κτλ.Οι συνθήκες της καταιγιστικής κρίσης ,οικονομικής και πολιτικής δεν επιτρέπουν εύκολα δεξιές κωλοτούμπες ,παρότι τέτοιες είναι οι πιέσεις που αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Οχι απο τους ενδοαριστερούς του αντιπάλους ,αλλα απο τη Μέρκελ,τον Ομπάμα,την Ε.Ε,τους έλληνες καπιταλιστές.Και αυτοί δεν παίζουν,εχουν κυρήξει τον πόλεμο και για εναν τέτοιο πόλεμο ετοιμαζόμαστε, όσοι συνειδητοποιούμε οτι ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ,με τα τωρινά δεδομένα,χωρίς το εργατικό κίνημα στο πλευρό της, θα εκτεθεί και θα εκθέσει χιλιάδες αγωνιστές στις γραμμές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.Ας σφίξουμε τις γραμμές μας ακριβώς για να ισορροπήσουμε τις δεξιές πιέσεις.Με ισχυρές οργανώσεις σε κλάδους και γειτονιές,τολμηρές πολιτικές επεξεργασίες,αυτο που ο Π.Λαφαζάνης ονόμασε δεύτερο κύμα ριζοσπαστικοποίησης στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

 

                            ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

 

2)Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ (αρ.Ρεύμα-Δ.Ε.Α και ο ριζοσπαστικός πόλος γύρω της,προσωπικότητες σαν τον Σ.Κουβελάκη και τον Δ.Μπελαντή) έδωσε μια μάχη οπισθοφυλακής.Δεν έκανε σε καμία περίπτωση οργανωμένη δουλειά για τη συγκρότηση τάσης στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ,παρότι κατα τη γνώμη μου αυτη η δουλειά είναι κρισιμότατη παράμετρος για τη συνολική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ.Η οικοδόμηση αριστερης πτέρυγας στον ΣΥΡΙΖΑ είναι το βασικό καθήκον των κομμουνιστών ,των ριζοσπαστών,των αντικαπιταλιστών αγωνιστών. Η Δ.Ε.Α μέσω του Α.Νταβανέλου, ανέδειξε την ανάγκη ύπαρξης μιας αριστερής πτέρυγας, χωρίς να βάζει τη συμμετοχή της σαν όρο.Το κατέβασμα της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ τελειώνει και τη συζήτηση για το αν ο  ΣΥΡΙΖΑ ενιαίος φορέας, θα εχει τάσεις ,ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα.Με διοικητικά κόλπα δεν αντιμετωπίζεται το θέμα των τάσεων.Οι τάσεις εκπροσωπούν τα διάφορα επίπεδα ταξικής συνείδησης στην κοινωνία και στον ΣΥΡΙΖΑ και μια πραγματική ενιαιοποίηση επιτυγχάνεται στις κοινές μάχες,στην κοινή δράση και οχι με κλάκα και επικοινωνιακά κόλπα.

 

                                     ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ

 

3)Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ηταν αδύνατον να μην υπάρξει, γιατι η Πολιτική Διακηρυξη αγνόησε επιδεικτικά  ζητήματα φυσιογνωμίας της Αριστεράς : Κυβέρνηση της αριστεράς και οχι κοινωνικής-εθνικής σωτηρίας που μπορεί να φτάσει εως τον Καμμένο 2)euro και Αριστερά.Το ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ EURO απαλείφτηκε απο τη Διακήρυξη ,παρότι δεν έβαζε θέμα άμεσης εξόδου απο την Ευρωζώνη.Το euro δεν είναι ταμπού είχε  σωστά πεί ο Τσίπρας.Αν θυμόμαστε καλα και ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε οτι η "κόκκινη¨γραμμή" είναι η ακύρωση των Μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων ,καθώς και η αποκατάσταση των απωλειών στο μισθό,στα ασφαλιστικά και προνοιακά κεκτημένα.Δεν θα φτιάξει η αριστερή κυβέρνηση το Ευρωπαικό Μπαγκλαντές.Διάφορες μειοψηφικές ευτυχώς φωνές, μας καλούν να παροτρύνουμε τους εργαζόμενους σε νέες θυσίες, για να στηρίξουν τις θεωρίες τους περι παραγωγικής ανασυγκρότησης μιας"πτωχής¨,πλην "ανεξάρτητης" Ελλάδας.Οι θεωρίες αριστερής προέλευσης ,της 10ετίας του 50 ,  κλούσαν σε δημοκρατική συμμαχία μέχρι και τις παρυφές του Συναγερμού (το κόμμα της αντεπανάστασης 43-49) ,ώστε να ολοκληρωθούν τα αστικοδημοκρατικά ελλείματα του Ελληνικού καπιταλισμού.Η συλλογική εμπειρία του αριστερού κινήματος καταδεικνύει οτι το 2ο κύμα ριζοσπαστικοποίησης ,απαιτεί πρώτα και κύρια μετατόπιση στον Επαναστατικό Μαρξισμό που εξέθεσε με τον καλύτερο τρόπο ο Π.Πουλιόπουλος ,εισηγητής του κριτικού μαρξισμού στην Ελλάδα,γραμματέας του ΚΚΕ εως τη σταλινοποίηση του.

    ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ είναι το σύνθημα που θα συνόψιζε τη στρατηγική μας.Οι κριτικές επεξεργασίες του αείμνηστου Κ.Κάππου για το Σοβιετικό σχεδιασμό θα μπορούσε να είναι μια εισαγωγή στον Μαρξισμό-ζωντανή θεωρία και οχι απολίθωμα γραφειοκρατικό.

 

4) Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ δεν επιθυμούμε να παραμείνει μια συγκυριακή εκλογική συμμαχία.Είναι απο μόνη της ενα προχώρημα οχι γιατι οι συνιστώσες πάσχουν απο κάποιου τύπου αρχομανία και διεκδικούν ρόλους πάνω απο τα κιλά τους.Επιθυμούμε εναν ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο προς τα εξω (παρότι μόνο δεξιά πολυφωνία έχουμε διαπιστώσει εως τωρα,με κύριο όργανο τα κανάλια),αλλα ομοσπονδιακό ΕΝΙΑΙΟ ΦΟΡΕΑ μεταξυ διαφορετικών ιδεολογικών ρευμάτων.Αλλωστε η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκλεισε με το αδιευκρινιστο Ε.Κ.Μ.Δεν είναι πολιτικά λογικό να επικαλούμαστε τη ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ,αλλα ταυτόχρονα να κλείνουμε την πόρτα πολιτικά σε τμήματα του ΚΚΕ,της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,συνδικαλιστικές συσπειρώσεις ακόμα και απο το χώρο της σοσιαλδημοκρατίας που με βεβαιότητα κοιτούν προς τον ΣΥΡΙΖΑ.Και βέβαια όταν η οργάνωση της αντίστασης μπαίνει σε 2η μοίρα τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ανησυχητικά.Ερχονται 22.000 απολύσεις απο το Δημόσιο και δεν έγινε στη Συνδιάσκεψη μια στοιχειώδης συζήτηση και σχεδιασμός ,παρότι τα αγωνιστικά στελέχη ,με μια πρωτη νίκη στην πλάτη τους, (το πρώτο κύμα εφεδρειών) ηταν παρόντα ,όσα τουλάχιστον ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ.Ενας είναι ο δρόμος στα Υπουργεία και τις Δημόσιες Υπηρεσίες : ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ-ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΊΗΣΗ του αγώνα για την εξωθεσμική ανατροπή της τρικομματικής του Κεφαλαίου και των δανειστών.Για μια ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΧΟΜΕΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ

 

Υ.Γ Ο συνδυασμός με κορμό τη Δ.Ε.Α,εξέλεξε 23 μέλη στην Κεντρική Επιτροπή ,με τον άτυπο τίτλο Ριζοσπαστικός Πόλος και συμμετείχε στην ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ

 

                                                                               ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΕΛΙΟΣ  ΣΥ.ΡΙΖ.Α Αγρινίου

 

                                                                                                                                           

Συμβολή για την πανελλαδική συνδιάσκεψη

Το Σχέδιο Διακήρυξης που η γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε προς συζήτηση στις συνελεύσεις των οργανώσεων του ενωτικού εγχειρήματος της ριζοσπαστικής αριστεράς, δίνει τα ερεθίσματα για μια σημαντική πολιτική συζήτηση, σε μια κρίσιμη περίοδο.

Κα­τα­νο­ώ­ντας την πο­ρεία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς τον ενιαίο φορέα, ως πο­ρεία οι­κο­δό­μη­σης κυ­ρί­ως πο­λι­τι­κής ενό­τη­τας ενός με­γά­λου τμή­μα­τος της αρι­στε­ράς, θα επι­κε­ντρώ­σου­με τη συμ­βο­λή μας σε πα­ρα­τη­ρή­σεις επί του πο­λι­τι­κού – προ­γραμ­μα­τι­κού σκέ­λους του σχε­δί­ου. Αυτό δεν ση­μαί­νει ότι υπο­τι­μού­με τις επι­λο­γές ιδε­ο­λο­γι­κού – στρα­τη­γι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού. Αντί­θε­τα, θε­ω­ρού­με, για πολ­λούς λό­γους, πο­λύ­τι­μη τη δε­δη­λω­μέ­νη έντα­ξη της προ­σπά­θειας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή - σο­σια­λι­στι­κή στρα­τη­γι­κή. Όμως θε­ω­ρού­με αυ­το­νό­η­το ότι οι ιδε­ο­λο­γι­κές απο­χρώ­σεις και δια­φο­ρές με­τα­ξύ των ρευ­μά­των και τά­σε­ων που συ­νυ­πάρ­χουν στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, θα συ­νε­χί­σουν να υπάρ­χουν για με­γά­λο διά­στη­μα σχε­τι­κά με ζη­τή­μα­τα της σο­σια­λι­στι­κής ανα­τρο­πής. Στο μέτρο που η πο­λι­τι­κή ενό­τη­τα πα­ρα­μέ­νει ισχυ­ρή, θε­ω­ρού­με ότι αυτές οι δια­φο­ρές μπο­ρούν να εξα­κο­λου­θούν να απο­τε­λούν πλού­το και όχι πηγή προ­βλη­μά­των και δυ­σλει­τουρ­γιών για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Θε­ω­ρού­με ότι η προ­σο­χή των μελών και των ορ­γα­νώ­σε­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ανά­με­σα στα ζη­τή­μα­τα που θέτει το σχέ­διο, πρέ­πει να στρα­φεί και στα εξής ση­μεία:

1. Επι­μέ­νου­με στη διεκ­δί­κη­ση της κυ­βέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς ή έχου­με «νέες ιδέες» μπρο­στά στα αδιέ­ξο­δα και στη σήψη της τρι­κομ­μα­τι­κής;

Το Σχέ­διο Δια­κή­ρυ­ξης δη­λώ­νει ως βα­σι­κό στόχο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ τη διεκ­δί­κη­ση μιας κυ­βέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς «στη­ριγ­μέ­νης σε ένα ευρύ μέ­τω­πο κοι­νω­νι­κών και πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων». Για να επι­τύ­χου­με το στόχο αυτό, δη­λώ­νει ότι: α) «επι­μέ­νου­με στην ανά­γκη για κοινή δράση και συ­μπα­ρά­τα­ξη της αρι­στε­ράς»,  β) «συμ­βάλ­λου­με με όλες τις δυ­νά­μεις μας στην ανά­πτυ­ξη ενός ισχυ­ρού κοι­νω­νι­κού κι­νή­μα­τος και ενός με­γά­λου πο­λι­τι­κού κι­νή­μα­τος» και γ) «ισχυ­ρο­ποιού­με και διευ­ρύ­νου­με τον ίδιο τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΕΚΜ» (Προ­οί­μιο). Η θέση αυτή είναι σωστή, πρέ­πει να δια­φυ­λα­χθεί και να επι­βε­βαιω­θεί από την Πα­νελ­λα­δι­κή Συν­διά­σκε­ψη.

Η θέση αυτή τί­θε­ται σε αμ­φι­σβή­τη­ση από το­πο­θε­τή­σεις, όπως:

Ι) Κυ­βέρ­νη­ση αντι­μνη­μο­νια­κών δυ­νά­με­ων. Πρό­κει­ται για κα­λυμ­μέ­νη πρό­τα­ση συ­γκυ­βέρ­νη­σης με τους Ανε­ξάρ­τη­τους Έλ­λη­νες του Πάνου Κα­μέ­νου. Είναι μια πρό­τα­ση που επι­χει­ρεί να λύσει τα προ­βλή­μα­τα συμ­μα­χιών και το πι­θα­νό αριθ­μη­τι­κό ζή­τη­μα κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας, αλλά δη­μιουρ­γεί σο­βα­ρό­τα­τα ζη­τή­μα­τα πο­λι­τι­κού και στρα­τη­γι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Το κόμμα του Π. Κα­μέ­νου πέρα από την αντι­μνη­μο­νια­κή ρη­το­ρι­κή του, πα­ρα­μέ­νει υπο­στη­ρι­κτής της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης πο­λι­τι­κής, πα­ρα­μέ­νει κόμμα της σκλη­ρής Δε­ξιάς και απο­τε­λεί τον πι­θα­νό­τα­το πόλο μιας εθνι­κι­στι­κής (και τυ­χο­διω­κτι­κά φι­λο­πό­λε­μης) στρα­τη­γι­κής διε­ξό­δου του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού από την κρίση.

ΙΙ) Κυ­βέρ­νη­ση κοι­νω­νι­κής (ή εθνι­κής) σω­τη­ρί­ας. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πέ­ρα­σε με επι­τυ­χία, αυτή τη δο­κι­μα­σία στο με­σο­διά­στη­μα των εκλο­γών του πε­ρα­σμέ­νου Μάη – Ιούνη. Οφεί­λει να αντέ­ξει στην σχε­τι­κή πίεση και σή­με­ρα, ακόμα και κάτω από την απει­λή σο­βα­ρού οι­κο­νο­μι­κού αδιε­ξό­δου ή «ατυ­χή­μα­τος». Η συ­γκυ­βέρ­νη­ση με πλατύ φάσμα αστι­κών δυ­νά­με­ων (συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας και το κόμμα του Σα­μα­ρά;) σε κάθε πε­ρί­πτω­ση θα λει­τουρ­γεί ως πα­ρά­γων επα­να­στα­θε­ρο­ποί­η­σης του συ­στή­μα­τος και σε ευθύ αντα­γω­νι­σμό τόσο με τις προ­ο­πτι­κές της αρι­στε­ράς όσο και με τα συμ­φέ­ρο­ντα των ερ­γα­ζο­μέ­νων και της νε­ο­λαί­ας. Όποιο φτια­σί­δω­μα αυτής της «λύσης» (π.χ. κυ­βέρ­νη­ση «ει­δι­κού σκο­πού») δεν είναι δυ­να­τόν να κα­λύ­ψει πει­στι­κά το πρό­βλη­μα, ενώ κα­νείς δεν δι­καιού­ται να ξεχνά την αρ­νη­τι­κή πείρα του 1989….

2. Ανα­τρο­πή της λι­τό­τη­τας

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και δια του σ. Αλέξη Τσί­πρα στη βουλή έχει πλέον με σα­φή­νεια δε­σμευ­τεί για τη «μο­νο­με­ρή πράξη» της κα­τάρ­γη­σης των μνη­μο­νί­ων και όλων των συ­νο­δευ­τι­κών νόμων λι­τό­τη­τας.

Οφεί­λει να συν­δυά­σει τη θέση αυτή με μια εξί­σου μο­νο­με­ρή δέ­σμευ­ση υπέρ των  αι­τη­μά­των των αγώ­νων του κό­σμου μας. Η απο­κα­τά­στα­ση των μι­σθών και των συ­ντά­ξε­ων, η εγ­γύ­η­ση της βιω­σι­μό­τη­τας του δη­μό­σιου σχο­λεί­ου και νο­σο­κο­μεί­ου, η αντι­στρο­φή της «ελα­στι­κο­ποί­η­σης» των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων, πρέ­πει να γί­νουν ση­μαί­ες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και να υπη­ρε­τη­θούν με όποιο ανα­γκαίο μέσον.

Κα­τα­νο­ού­με τις οι­κο­νο­μι­κές δυ­σκο­λί­ες που θα έχει να αντι­με­τω­πί­σει μια κυ­βέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς και κατά συ­νέ­πεια τους χρό­νους και τις προ­σπά­θειες που θα χρεια­σθούν στο μέ­τω­πο αυτό. Στο προ­ε­κλο­γι­κό πρό­γραμ­μα της «Αθη­να­ΐ­δας» δώ­σα­με μιαν απά­ντη­ση (υπό­σχε­ση για άμεση απο­κα­τά­στα­ση των κα­τώ­τα­των μι­σθών και συ­ντά­ξε­ων, δέ­σμευ­ση ότι οι μέσοι μι­σθοί και συ­ντά­ξεις θα απο­κα­τα­στα­θούν στα­δια­κά). Η θέση αυτή δια­φέ­ρει από θέ­σεις κε­ντρι­κών στε­λε­χών μας που σή­με­ρα μι­λούν για «πά­γω­μα» των μι­σθών και των συ­ντά­ξε­ων στο ση­με­ρι­νό επί­πε­δο, δε­σμευό­με­νοι ου­σια­στι­κά ότι δεν θα παρ­θούν πρό­σθε­τα μέτρα λι­τό­τη­τας πέρα από αυτά που ήδη έχουν εμπε­δώ­σει τα Μνη­μό­νια. Πρό­κει­ται για δια­φο­ρε­τι­κές πο­λι­τι­κές και αυτή η «αμ­φι­ση­μία» πρέ­πει να λυθεί μέσα στις δια­δι­κα­σί­ες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

3. Σχε­τι­κά με τους πό­ρους χρη­μα­το­δό­τη­σης των φι­λερ­γα­τι­κών – φι­λο­λαϊ­κών μέ­τρων μιας κυ­βέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς.

Πρό­κει­ται για το σο­βα­ρό­τε­ρο επι­χεί­ρη­μα των αντι­πά­λων μας. Η απά­ντη­ση οι­κο­δο­μεί­ται από μια σα­φέ­στε­ρη δέ­σμευ­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε τρία ζη­τή­μα­τα:

α) Άμεση ανα­στο­λή πλη­ρω­μής τόκων - δια­γρα­φή του χρέ­ους.

Εμείς, όπως και πολ­λοί άλλοι και άλλες σύ­ντρο­φοι και συ­ντρό­φισ­σες, υπο­στη­ρί­ζου­με την πο­λι­τι­κή της άμε­σης μο­νο­με­ρούς ανα­στο­λής πλη­ρω­μής τόκων και δια­γρα­φής του χρέ­ους. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έχει επι­λέ­ξει μια πιο «σύν­θε­τη», αλλά και αντι­φα­τι­κή προ­σέγ­γι­ση, ανοι­χτή σε επι­κίν­δυ­νες ερ­μη­νεί­ες: έλεγ­χος, δια­γρα­φή με­γά­λου μέ­ρους, απο­πλη­ρω­μή με μο­ρα­τό­ριουμ και ρήτρα ανά­πτυ­ξης, στο πλαί­σιο μιας γε­νι­κό­τε­ρης ρύθ­μι­σης σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο. Ωστό­σο, κυ­ριο­λε­κτι­κά από την «επό­με­νη μέρα» θα προ­κύ­ψει το κρί­σι­μο δί­λημ­μα: μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς θα εξα­κο­λου­θή­σει να πλη­ρώ­νει τους τό­κους και τα χρε­ο­λύ­σια στους ντό­πιους και διε­θνείς το­κο­γλύ­φους; Αν συ­νε­χί­σου­με να πλη­ρώ­νου­με τους τό­κους (με τα ση­με­ρι­νά δε­δο­μέ­να, ξε­περ­νούν τα 11 δισ. ευρώ ετη­σί­ως), οδη­γού­μα­στε σε πλήρη αφαί­μα­ξη και στην ανά­γκη επι­βο­λής ενός «πα­κέ­του» λι­τό­τη­τας, αντί­στοι­χου με του Στουρ­νά­ρα, κάθε χρόνο. Όσον αφορά το χρέος,  είναι πρα­κτι­κά αδύ­να­τη η πλη­ρω­μή χρε­ο­λυ­σί­ων (είναι πάνω από το 50% των δη­μό­σιων δα­πα­νών ετη­σί­ως) χωρίς εξω­τε­ρι­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση. Επει­δή λοι­πόν η τρόι­κα δεν θα συ­νε­χί­σει να χρη­μα­το­δο­τεί μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς που θα ανα­τρέ­ψει τη λι­τό­τη­τα και τα μνη­μό­νια, η επι­λο­γή είναι ανα­πό­φευ­κτη και πρέ­πει να γίνει με σα­φή­νεια, που θα ενερ­γο­ποιεί κοι­νω­νι­κές δυ­νά­μεις ενώ θα επι­διώ­κει να εξου­δε­τε­ρώ­νει άλλες…

β) Φο­ρο­λό­γη­ση του κε­φα­λαί­ου και του πλού­του.

Το Σχέ­διο Δια­κή­ρυ­ξης, σωστά, προ­τεί­νει μέτρα φο­ρο­λό­γη­σης του συσ­σω­ρευ­μέ­νου πλού­του. Όμως συ­σκο­τί­ζει το κρί­σι­μο ζή­τη­μα της φο­ρο­λό­γη­σης των κερ­δών των επι­χει­ρή­σε­ων. Η προ­ε­κλο­γι­κή θέση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για συ­ντε­λε­στή 45% πρέ­πει να επα­νέλ­θει ή να αντι­κα­τα­στα­θεί από κά­ποια άλλη συ­γκε­κρι­μέ­νη επι­λο­γή.

Σε αντί­θε­ση με τη φι­λο­λο­γία του συρ­μού, στην πε­ρί­ο­δο της κρί­σης εκα­το­ντά­δες με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις πραγ­μα­το­ποιούν ση­μα­ντι­κά κέρδη. Ακόμα και το ΔΝΤ και η Ε.Ε. υπο­γραμ­μί­ζουν, σή­με­ρα, ότι είναι αδύ­να­τη η αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος στα δη­μό­σια οι­κο­νο­μι­κά, όσο συ­νε­χί­ζε­ται η φο­ρο­λο­γι­κή ασυ­λία του κε­φα­λαί­ου. Ασφα­λώς μια τέ­τοια πο­λι­τι­κή οφεί­λει να συν­δυά­ζε­ται με μέτρα συ­νο­λι­κού ελέγ­χου της οι­κο­νο­μί­ας που θα κα­τα­στέλ­λουν τις δυ­να­τό­τη­τες δρα­πέ­τευ­σης κε­φα­λαί­ων και επι­χει­ρή­σε­ων. Η επι­λο­γή αυτή είναι επί­σης ανα­πό­φευ­κτη και πρέ­πει να γίνει με συ­νει­δη­τό τρόπο, που θα απο­δει­κνύ­ει ότι αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τον «με­τα­βα­τι­κό» χα­ρα­κτή­ρα της πο­λι­τι­κής μιας κυ­βέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς προς τη γε­νι­κό­τε­ρη σο­σια­λι­στι­κή ανα­τρο­πή.

γ) Εθνι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών και των ιδιω­τι­κο­ποι­η­μέ­νων ΔΕΚΟ, υπό δη­μό­σιο δη­μο­κρα­τι­κό, ερ­γα­τι­κό έλεγ­χο.

Πρό­κει­ται για την τρίτη πλευ­ρά δια­σφά­λι­σης πόρων, αλλά και ερ­γα­λεί­ων στή­ρι­ξης, μιας φι­λερ­γα­τι­κής – φι­λο­λαϊ­κής πο­λι­τι­κής. Επί­σης πρό­κει­ται για προ­ε­κλο­γι­κή δέ­σμευ­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ («Αθη­να­ΐ­δα») που πρέ­πει να επα­να­δια­τυ­πω­θεί και να υπο­στη­ρι­χθεί με συ­νέ­πεια.

Πρέ­πει να επι­μεί­νου­με, στην απο­φα­σι­στι­κή εφαρ­μο­γή του προ­γράμ­μα­τός μας για εθνι­κο­ποι­ή­σεις (πρώτα απ’ όλα των τρα­πε­ζών, αλλά και των ΔΕΚΟ που έχουν ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί ή είναι σε δια­δι­κα­σία ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης) χωρίς απο­ζη­μί­ω­ση των με­γα­λο­με­τό­χων και χωρίς «σε­βα­σμό» των νόμων και των ρυθ­μί­σε­ων της αγο­ράς ή των ευ­ρω­παϊ­κών οδη­γιών για τον ελεύ­θε­ρο αντα­γω­νι­σμό κ.λπ. Με δε­δο­μέ­νη την κοι­νω­νι­κή και οι­κο­νο­μι­κή κα­τάρ­ρευ­ση που έχει δη­μιουρ­γή­σει η εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών, με δε­δο­μέ­να τα άδεια δη­μό­σια τα­μεία που θα πα­ρα­λά­βει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ από τις μνη­μο­νια­κές κυ­βερ­νή­σεις και τη στε­νό­τη­τα πόρων, ούτε εφι­κτό είναι αλλά ούτε και κοι­νω­νι­κά δί­καιο να γίνει έστω και μία εθνι­κο­ποί­η­ση εμ­βέ­λειας με εξα­γο­ρά με­το­χι­κών «πα­κέ­των» από τους κα­πι­τα­λι­στές με­γα­λο­με­τό­χους. Και μια κυ­βέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς δεν θα μπο­ρέ­σει να ασκή­σει φι­λο­λαϊ­κή πο­λι­τι­κή ούτε και να αντέ­ξει στα χτυ­πή­μα­τα των δυ­νά­με­ων του συ­στή­μα­τος αν δεν προ­χω­ρή­σει άμεσα σε ένα πρό­γραμ­μα μα­ζι­κών εθνι­κο­ποι­ή­σε­ων. 

4. Αντι­με­τώ­πι­ση των εκ­βια­σμών της ΕΕ.

Κατά την προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο δια­τυ­πώ­σα­με τη θέση «καμιά θυσία για το ευρώ». Η θέση αυτή ση­μαί­νει:  α) Ότι μια κυ­βέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς θα αρ­νη­θεί τις άγριες θυ­σί­ες λι­τό­τη­τας που η υπαρ­κτή ΕΕ απαι­τεί ως προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη σω­τη­ρία του ευρώ. β) Ότι μια κυ­βέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς θα με­τα­φέ­ρει την άρ­νη­σή της να υπο­τα­χθεί στη λι­τό­τη­τα σε ευ­ρω­παϊ­κό πεδίο, υπο­λο­γί­ζο­ντας στην υπο­στή­ρι­ξη των ερ­γα­τι­κών λαϊ­κών κι­νη­μά­των και της αρι­στε­ράς. γ) Ότι μια κυ­βέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς δεν μπο­ρεί να ταυ­τι­στεί με τμή­μα­τα των ευ­ρω­η­γε­σιών (π.χ. Ολάντ, Ραχόϊ, Μόντι κλπ) που μπο­ρεί να υπο­στη­ρί­ζουν πιο ευ­έ­λι­κτες τα­κτι­κές για την αντι­με­τώ­πι­ση του χρέ­ους, επι­μέ­νουν όμως στα προ­γράμ­μα­τα λι­τό­τη­τας ως προ­ϋ­πό­θε­ση για έξοδο από την κρίση της ευ­ρω­ζώ­νης.

Σή­με­ρα το ξέ­σπα­σμα των αγώ­νων στον ευ­ρω­παϊ­κό νότο και η διεισ­δυ­τι­κό­τη­τα της θέσης μας σε άλλες δυ­νά­μεις της αρι­στε­ράς, επι­βάλ­λουν ως ελά­χι­στο ενο­ποι­η­τι­κό στοι­χείο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, την επι­μο­νή στη θέση «καμιά θυσία για το ευρώ» και την ει­λι­κρι­νή υπο­στή­ρι­ξή της στην κα­θη­με­ρι­νή πο­λι­τι­κή δράση.

5. Επι­βε­βαί­ω­ση του γνή­σια αντι­ρα­τσι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα της πο­λι­τι­κής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Το Σχέ­διο Δια­κή­ρυ­ξης υπο­βαθ­μί­ζει τα αντι­ρα­τσι­στι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που έχει κα­τα­γρά­ψει η με­γά­λη πλειο­ψη­φία των δυ­νά­με­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αυτά που κα­τα­λο­γί­ζουν οι αντί­πα­λοί μας και αυτά που γνώ­ρι­ζε ο κό­σμος όταν μας εκτί­να­ξε στο 27%. Η ανα­φο­ρά στο «Δου­βλί­νο ΙΙ» δεν αρκεί, αφο­ρώ­ντας στο δη­μο­κρα­τι­κό δι­καί­ω­μα με­τα­να­στών να απο­κτή­σουν τα­ξι­διω­τι­κά έγ­γρα­φα για να φύ­γουν από τη χώρα, ενυ­πάρ­χει στα προ­γράμ­μα­τα δυ­νά­με­ων όπως το ΛΑΟΣ, ακόμα και της Χρυ­σής Αυγής. Το κρί­σι­μο ζή­τη­μα για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι η θέση υπέρ της νο­μι­μο­ποί­η­σης και της δια­σφά­λι­σης ίσων δι­καιω­μά­των για τους με­τα­νά­στες που επι­θυ­μούν να πα­ρα­μεί­νουν στη χώρα. Και από τη θέση αυτή δεν είναι δυ­να­τόν να υπάρ­ξει υπο­χώ­ρη­ση. Η ιστο­ρία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­δει­κνύ­ει ότι η ρι­ζο­σπα­στι­κή πο­λι­τι­κή απο­δί­δει – ακόμα και εκλο­γι­κά – και όχι η προ­σαρ­μο­γή στις πιέ­σεις και η διο­λί­σθη­ση σε συ­ντη­ρη­τι­κές κα­τευ­θύν­σεις.

Στη βάση αυτή ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πρέ­πει να επι­μεί­νει σε τρεις βα­σι­κές θέ­σεις:

I)Το πρό­βλη­μα δεν είναι οι με­τα­νά­στες αλλά ο ρα­τσι­σμός: Αν απο­δε­χτού­με ότι οι με­τα­νά­στες είναι το πρό­βλη­μα (υπο­σχό­με­νοι να το λύ­σου­με «με ευαι­σθη­σία και αν­θρω­πιά»), έχου­με ήδη κάνει την πρώτη και κα­θο­ρι­στι­κή υπο­χώ­ρη­ση.

II)Απο­φα­σι­στι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση με τις κρα­τι­κές και ευ­ρω­παϊ­κές πο­λι­τι­κές ελέγ­χου στα σύ­νο­ρα: Ενά­ντια στα σώ­μα­τα κε­φα­λο­κυ­νη­γών, τη FRONTEX, τη με­τα­τρο­πή του Λι­με­νι­κού σε πο­λε­μι­κό σώμα κατά των με­τα­να­στών, τους φρά­χτες και τα ναρ­κο­πέ­δια.

III)Νο­μι­μο­ποί­η­ση όλων των με­τα­να­στών που επι­θυ­μούν να πα­ρα­μεί­νουν στη χώρα.

Η ιστο­ρία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απο­δει­κνύ­ει ότι η ρι­ζο­σπα­στι­κή πο­λι­τι­κή απο­δί­δει –ακόμα και εκλο­γι­κά– και όχι η προ­σαρ­μο­γή στις πιέ­σεις και η διο­λί­σθη­ση σε συ­ντη­ρη­τι­κές κα­τευ­θύν­σεις.

 

6. Ποια διεύ­ρυν­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ;

Αρ­χί­σα­με την πα­ρέμ­βα­σή μας με τη θέση που λέει ότι η διεκ­δί­κη­ση μιας κυ­βέρ­νη­σης της αρι­στε­ράς ταυ­τί­ζε­ται με την επι­μο­νή στην πο­λι­τι­κή ενό­τη­τας της αρι­στε­ράς, με τις συ­στη­μα­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς την κα­τεύ­θυν­ση του ΚΚΕ, της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ και άλλων δυ­νά­με­ων της αρι­στε­ράς. Αυτήν τη «διεύ­ρυν­ση» θα συ­νε­χί­σου­με να υπο­στη­ρί­ζου­με ως προ­τε­ραιό­τη­τα.

Αυτός ο προ­σα­να­το­λι­σμός δεν εξαρ­τά­ται από τις λα­θε­μέ­νες απα­ντή­σεις των ηγε­σιών των άλλων σχη­μά­των. Όσο π.χ. η ηγε­σία του ΚΚΕ θα βυ­θί­ζε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο στον απο­μο­νω­τι­σμό, στην ιδιό­μορ­φη – έμ­με­ση αλλά σαφή – άρ­νη­ση των δυ­να­το­τή­των νίκης του κό­σμου μας, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο και όχι λι­γό­τε­ρο ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα πρέ­πει να επι­μέ­νει, με σο­βα­ρό­τη­τα και υπευ­θυ­νό­τη­τα, στις πρω­το­βου­λί­ες κοι­νής δρά­σης και προ­ο­πτι­κής. Επί­σης, αυτός ο προ­σα­να­το­λι­σμός δεν βρί­σκε­ται σε καμιά αντί­φα­ση με τη διεκ­δί­κη­ση εκ μέ­ρους του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με­γά­λων τμη­μά­των της κοι­νω­νι­κής βάσης της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας. Αντί­θε­τα, η επι­μο­νή στους αγώ­νες, στη ρι­ζο­σπα­στι­κή πο­λι­τι­κή, στη δια­τύ­πω­ση εναλ­λα­κτι­κών πο­λι­τι­κών λύ­σε­ων, προ­σέλ­κυ­σε χι­λιά­δες και χι­λιά­δες λαϊ­κούς αν­θρώ­πους που πα­λαιό­τε­ρα ενα­πό­θε­ταν τις ελ­πί­δες τους στον σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κό δρόμο. Το 27% ήταν απο­τέ­λε­σμα μιας συ­νο­λι­κής δια­δρο­μής και στά­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και όχι κά­ποιων «με­τα­γρα­φών».

Στις συν­θή­κες σήψης και κα­τάρ­ρευ­σης του ορ­γα­νω­μέ­νου κορ­μού του ΠΑΣΟΚ, ισχυ­ρι­ζό­μα­στε ότι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα πρέ­πει να είναι διεκ­δι­κη­τι­κός και τολ­μη­ρός στη βάση, αλλά αντί­θε­τα εξαι­ρε­τι­κά προ­σε­κτι­κός στις με­τα­κι­νή­σεις «κο­ρυ­φής». Ομά­δες και στε­λέ­χη με κυ­βερ­νη­τι­κές ευ­θύ­νες, ή κε­ντρι­κούς πο­λι­τι­κούς ρό­λους, πι­στεύ­ου­με ότι δεν έχουν θέση ούτε στις ορ­γα­νώ­σεις, ούτε στα ψη­φο­δέλ­τια τους ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Κο­σμάς Πάνος, Μέλος γραμ­μα­τεί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Κόκ­κι­νο

Μάρ­τα­λης Σω­τή­ρης, Ανα­πλη­ρω­μα­τι­κό μέλος γραμ­μα­τεί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ΔΕΑ

Ντα­βα­νέλ­λος Αντώ­νης, Μέλος γραμ­μα­τεί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ΔΕΑ

Πα­πα­κώ­στας Βα­σί­λης, Ανα­πλη­ρω­μα­τι­κό μέλος γραμ­μα­τεί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Κόκ­κι­νο

Σα­που­νάς Γιώρ­γος, Μέλος γραμ­μα­τεί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ΑΠΟ

Ψαρ­ρέ­ας Πέ­τρος, Ανα­πλη­ρω­μα­τι­κό μέλος γραμ­μα­τεί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ΑΠΟ

 

ΣΥ.ΡΙΖ.Α ΑΓΡΙΝΙΟΥ-Εισήγηση για Πολιτικη Διακήρυξη απο τον Μιχάλη Βεργίστη (μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής-Πανελλαδικού Συντονιστικού ΣΥ.ΡΙΖ.Α

Στις 22/11, στην αίθουσα του Δημοτικού Πάρκου (που βρίσκεται και αυτο στο στόχαστρο της μνημονιακής κομπανίας) ,έγινε συνέλευση των μελών του ΣΥΡΙΖΑ Αγρινίου ,με θέμα τη συζήτηση πάνω στην πρόταση της Πολιτικής Διακύρηξης η οποία θα συζητηθεί θα εμπλουτιστεί  και σε σημεία θα αλλάξει απο το σώμα των εκλεγμένων αντιπροσώπων  των οργανώσεων ΣΥΡΙΖΑ στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στην Αθήνα. 
Την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ εισηγήθηκε ο Μιχάλης Βεργίτσης (στέλεχος της Διεθνιστικής Εργατικής Αριστεράς) και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής και του Πανελλαδικού Συντονιστικού του ΣΥΡΙΖΑ.
Ακολουθούν links με δηλώσεις του Μ. Βεργίτση για τα θέματα του φασισμού, των απολύσεων και για την κυβέρνηση της Αριστεράς.

http://www.youtube.com/watch?ιστιv=xd8vUfpsuIo&feature=player_embedded
http://www.youtube.com/watch?v=gRZ3JoLdA1s&feature=player_embedded
http://www.youtube.com/watch?v=VAyQJGb3dj8&feature=player_embedded

Σχόλιο :

1)Να τελειώνουμε με τους στρατηγούς χωρίς στρατούς και αυτο αφορά και τον απερχόμενο και τον νυν Συντονιστη του ΣΥΡΙΖΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ.Ο πρώτος αποτελούσε δύναμη αδράνειας. Ο δεύτερος και νυν, προφανώς δεν εξελέγει λόγω της πολιτικής δράσης του στο Αγρίνιο, αλλά γιατι για πολλούς συντρόφους λειτούργησε το μη χείρον βέλτιστον. Αν δεν αποκατασταθεί η αριστερή συλλογικότητα στο ΣΥΡΙΖΑ Αγρινίου θα εχει και αυτος την ίδια μοίρα , απαξίωση στα μάτια φίλων και αντιπάλων , πλήττοντας βέβαια την υπόσταση του ΣΥΡΙΖΑ.

2)Οσοι κόπτονται όψιμα για την θρησκευτική τήρηση των εγκυκλίων του ΣΥΡΙΖΑ (να ψηφίζει κάποιος για αντιπροσώπους στο συνέδριο στην πρώτη του εμφάνιση στην ίδια την ψηφοφορία, χωρίς κανένα κριτήριο πέρα απο το οτι ενας μηχανισμός του παρελθόντος τον καλεί με τα παλαιά τερτίπια του Πασοκικού μηχανισμού) είναι καραμπινάτη εισαγωγή της σοσιαλδημοκρατικής σχέσης μέλους-κόμματος ,δηλ.του ψηφοφόρου και του αυλικού των πολιτευτών. Ο νέος συντονιστής, η "αριστερά" στα λόγια και άλλοι ηταν πολιτικά και ηθικά υποχρεωμένοι να επιδιώξουν ψηφοφορία του σώματος και να θέσουν την κόκκινη γραμμή πάνω στο τί ΣΥΡΙΖΑ ΘΈΛΟΥΜΕ. Οι συμφωνίες που δεν τηρούνται δεν είναι ο καλύτερος οιωνός για τη ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ας τους θυμήσουμε οτι 3 τουλάχιστον εγκύκλιοι που καλούσαν και με την έμφαση της απεύθυνσης του Δ.Βίστα στη διοργάνωση 3 διαφορετικών διαδηλώσεων-εκδηλώσεων γράφτηκαν στα παλαιότερα των υποδημάτων των πιστών της εγκυκλίου που βολεύει να ψηφίσουν άγνωστοι μεταξυ αγνώστων.

3)Δεν ισχυριζόμαστε οτι συντελείται κάποια συντηρητική αναδίπλωση ,αλλα έρχονται μέρες που δικάζουν και η βάση καλείται να παίξει τον κυρίαρχο ρόλο.Και επειδή εντοπίσαμε ιπτάμενο καλάμι "γραμματέα",λες και είμαστε στο ΚΚΣΕ ,ας προσγειωθεί ο καβαλάρης στο ρόλο του συντονιστή,δεν εκπροσωπεί τίιποτα άλλο και ας συντονίσουμε όντως τις δυνάμεις στην πραγματική αντίσταση που χρειάζεται ο κόσμος της εργασίας.
                                                                  Παντελής Μέλιος ΣΥ.ΡΙΖ.Α ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Τμήμα αυτοδιοίκησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α-ΕΚΜ για τις απολύσεις σε ΟΤΑ-Πρόνοια

 ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ (ΙΔΑΧ)

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ

                                                                                

                                                              (τμήμα Αυτοδιοίκησης

                                 ΣΥ.ΡΙΖ.Α-Ε.ΚΜ)

 

  Με εσωτερικό κείμενο που παραπλανητικά ονομάζεται ΄΄Διαθεσιμότητα –Ενταξη υπαλλήλων στο Πρόγραμμα Κινητικότητας ΄΄το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης επιβεβαιώνει την ετσι κι αλλιώς γνωστή ρήτρα του Μεσοπρόθεσμου ,για μετατάξεις και απολύσεις υπαλλήλων.

 

Είναι προφανές ότι στο σχεδιασμό της κυβέρνησης και της Τρόικας για ενα ''δήθεν'' επιτελικό κράτος δεν χωρούν υπάλληλοι των κατηγοριών Δ.Ε σήμερα και Υ.Ε αύριο.

 

Οι εργαζόμενοι ΙΔΑΧ θα είναι οι πρώτοι που θα αντιμετωπίσουν το φάσμα των απολύσεων.Αν το επιτρέψουμε δεν θα είναι οι μοναδικοί.Γνωρίζουμε καλά πως οι πρώτες απολύσεις ,θα «νομιμοποιήσουν»  το δεύτερο κύμα απολύσεων και αν περάσουν θα επιβάλλουν την εργασιακή Κινεζοποίηση ,με ενα τελικό κύμα απολύσεων.

 

Τα μέτρα  του τρίτου Μνημονίου οδηγούν σε χιλιάδες απολύσεις στους Ο.Τ.Α και σε όλη την Κοινωνική Πρόνοια. Οδηγούν σε κατάρευση των υπηρεσιών που συναλάσονται με την συντριπτική αριθμητικά λαική πλειοψηφία.Ανοίγουν το δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίηση και την «ανταποδότικότητα» των Ο.Τ.Α και της Πρόνοιας.Ανταποδοτικοί είναι οι οργανωσμοί.Επιστρέφουν σε υπηρεσίες τους φόρους του λαού.Το πρόβλημα είναι οτι η Μνημονιακές πολιτικές ,συντρίβοντας την κρατική επιχορήγηση,εξωθούν τις δημοτικές αρχές σε ιδιωτικοποιηση τομέων κοινοφελούς δράσης.

Το κόμμα του Μνημονίου εχει στο στόχαστρο την αποκομιδή των απορριμάτων,τις προνοιακές δομές,το πράσινο της πόλης, τις αθλητικές  και πολιτιστικές δραστηριότητες,τον ηλεκτροφωτισμό.Μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και ντόπια αρπακτικά της ανεξέλεγκης αγοράς επενδύουν στην εξαθλίωση του εργατικού δυναμικού και τη συντριβή κάποιων απο τις ντόπιες παραγωγικές δομές.

ΜΕ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ :

• Καλούμε τους αιρετούς να αρνηθούν να δώσουν στοιχεία και με κάθε τρόπο να δυσχεράνουν αυτη την πολιτική.Είναι η ώρα της διαφοροποίησης και της ανατροπής.
• Στόχος όλων μας είναι να μην εφαρμοστούν τα μέτρα και να ανατραπούν κυβέρνηση και μνημονιακές πολιτικές.

 

Οι εργαζόμενοι ,η κοινωνία ,οι αιρετοί,τα συνδικάτα και οι επαγγελματικοί σύλλογοι ,πρέπει να είναι οι φορείς της συλλογικής αντίστασης και οι υπερασπιστές του Δημόσιου και Κοινωνικού χαρακτήρα της αυτοδιοίκησης.

Απαιτούμε την άμεση σύγκλιση της ΚΕΔΕ για να αποτρέψουμε την κατάρευση και να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές.

 

     ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΑΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ.

            ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ !!!

 

                                                           ΣΥ.ΡΙΖ.Α –Ε.Κ.Μ

                                                ΤΜΗΜΑ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

 

 

Σχόλιο ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ : ολοι στο πλευρό των εργαζομένων στην τοπική αυτοδιοίκηση ,στη Βοήθεια στο σπίτι,στους νοσοκομειακούς.

         ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

                                         ΝΙΚΗ

 

Τα πολιτικά κεκτημένα της τελευταίας Γενικής Απεργίας.

Νιώθουμε την ανάγκη να γράψουμε δυο λόγια για την επιτυχία της γενικής απεργίας και της συγκέντρωσης του ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ-ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ-ΦΟΡΕΩΝ.Επίσης και για το μπλοκ του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στο οποίο συγκεντρώθηκε το πολυπλυθέστερο και λαικότερο τμήμα της διαδήλωσης.Και ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ αλλα και η κομματική ογανωτικότητα  του ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι κεκτημένα που δεν πρέπει επουδενί να χάσουμε.

1)Το ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ πρέπει να σταθεροποιήσει τη λειτουργία του.Να συνεδριάζουν τακτικά και τα πρωτοβάθμια και οι συνδικαλιστές απο κλάδους όπου ο συσχετισμός δεν επιτρέπει τη συμμετοχή του σωματείου σαν σύνολο.Να  οικοδομηθούν σχέσεις του ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ με τη βάση των κλάδων που το απαρτίζουν,αλλα και με άλλους ,διακινόντας προκηρύξεις,οργανώνοντας συζητήσεις.Τα θέματα ατελείωτα,όλοι οι κλάδοι που μετέχουν αιμοραγούν.Υγεία-Παιδεία-Πρόνοια είναι μέτωπα επιβίωσης και αυτο το άτυπο όργανο πρέπει να συντονίσει τις δυνάμεις,να συσπειρώσει την τοπική κοινωνία στο πλευρό των σωματείων,να ασκήσει τις ισχυρότερες δυνατόν πιέσεις στη διοίκηση.Η περίπτωση της Δ.Ο.Υ Αγρινίου εφόσον επιβεβαιωθεί η πρόταση της Γνωμοδοτικής Επιτροπής για τις συγχωνεύσεις,θα είναι η πρώτη μικρή ήττα του Μνημονιακού προγράμματος στην περιοχή μας.Μπορούμε να κερδίσουμε και αλλες νίκες με ενότητα και οργανωμένη παρέμβαση.Συνέχεια και συνέπεια του ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ-ΦΟΡΕΩΝ λοιπόν με δηλωμένο στόχο να μπεί τέλος στις χωριστικές συγκεντρώσεις,στα ξεχωριστά ραντεβού  κτλ.ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

2) Για πρώτη φορά,απότι καταλάβαμε εδω και κάποια χρόνια ,εμφανίστηκε κομματικό πανό ΣΥΡΙΖΑ.Η ίδια η πράξη επιβεβαιώνει συνέχεια οτι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μέσα στην κοινωνία σταθερό ρεύμα.Στην πραγματικότητα η ιστορία στην Ελλάδα θα γραφτεί απο τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ.Το 28% σε συνθήκες καταιγιστικής οικονομικής και πολιτικής κρίσης ,βάζει στον ΣΥΡΙΖΑ επιτακτικά την ανάγκη ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ κομματικού τύπου.Οχι μόνο πρέπει να συμβάλλουμε σε διαδικασίες σαν το ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ αλλα και να κεφαλαιοποιούμε οργανωτικά την πολιτική μας.Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ηταν ο μόνος χώρος που είχε μαζί του,να δουλεύουν για την υπόθεση μας,νέα μέλη,νέους συντρόφους.Κατεβαίνοντας στη διαδήλωση πλέον πρέπει να προετοιμάζουμε τη δημόσια παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να εκφράσει τη μισή διαδήλωση.Να υπάρχουν πανό,πικέτες,(έλεος,μία ντουντούκα),σύντροφοι με σημαίες,όποιο κομματικό υλικο υπάρχει,σύντροφοι με φόρμες εγγραφής στον ΣΥΡΙΖΑ.Το στοίχημα ενός μαζικού αριστερού ,ριζοσπαστικού κόμματος,με τους εργαζόμενους και τις ανάγκες τους στο προσκήνιο,παίζεται τώρα.Η ανοικτή συνέλευση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α θα είναι το επόμενο επεισόδιο.